Egnach

Maandag 29 mei 2017 Prad – Egnach
Inmiddels zijn we in het dure Zwitserland aangekomen en dat merken we bij het tanken. Het verschil in landschap tussen Noord Italië en Zwitserland is niet groot. Bloeiend alpenweides en besneeuwde bergtoppen.


De Fluelapass staat op het programma. Woorden schieten te kort om dit te beschrijven.
De zijdalen zijn ruig met woest kolkende bergstromen. Bij Davos slaan we af naar het noorden.
Rond lunchtijd parkeren we de auto op het fietspad aan een kanaal, dat blijkt de gekanaliseerde Rhein te zijn.
Later volgen we dit kanaal op de grens van Zwitserland en Oostenrijk.
Met zicht op het Bodenmeer gaan we weer naar het westen. Bij Egnach vinden we een prima camping, Seehorn, met een eigen ligweide aan het water. We delen het veldje met een klas middelbare scholieren, dat zorgt voor veel kijkplezier.

Dinsdag 30 mei 2017
Egnach
In 1989 hebben we een fietstocht gemaakt rond het meer, dat is dus 28 jaar geleden! Zouden we nog iets herkennen. Dat gaan we onderzoeken met de fiets die we bij de campingbaas huren. Het eerste stuk gaat langs het spoor. Er staan hier veel fruitbomen.
In Romanshorn rijden we langs het spoorwegmuseum. In de stad fietsen we naar het park aan het water, waar we lunchen. Helaas krijgen we geen enkele flashback. Door de prachtige tuinen van het park rijden we de stad uit en volgen de Seeweg langs het spoor. Je kan het meer niet zien omdat er riante huizen aan de waterkant staan. In Uttwil rusten we uit bij de steiger, de karakteristieke veerboot komt net aan. Boven Friedrichshafen, aan de overzijde van het meer, maakt een Zeppelin z’n peperdure rondjes. Het binnenland is niet zo boeiend en bovendien moeten we dan over de weg fietsen, kortom we nemen dezelfde weg terug. ’s Middag verpozen we op de ligweide aan het water.