Plasencia

Dinsdag 3 mei 2016 Avila – Navarredonda de Gredos
Op de tocht naar Avila rijden we door een landschap met parasoldennen, onder de bomen grazen schaapskuddes. Na El Pimpollar wordt het weids met grote rotsblokken. In de verte zien we Avila eenzaam liggen in een glooiend dal. Het oogt als een moderne stad en behalve het oude deel is dat ook zo. Dankzij de Tomtom is het adres van de ouders van onze vriendin snel gevonden. We zien haar op het balkon de was uithangen en ze is blij verrast. Wat een leuk weerzien met haar en haar kinderen.
Al snel lopen we met zijn allen naar de oude stad, op zoek naar barretjes waar we Tapas kunnen scoren en ze kent ze goed. We krijgen een uitstekende rondleiding langs de stadswal, de kathedraal, de plaza´s en het museum met de granieten stieren.
Op onze verdere tocht naar het zuiden is het al natuur wat de klok slaat. Aan de rand van zo´n natuurgebied vinden we een mooie camping. Het is duidelijk voorseizoen, want ze zijn nog volop aan het bouwen. Na wat heen en weer gerij vinden we een plek met uitzicht op de besneeuwde Sierra.
Naast ons staan Nederlanders uit Delft. In het kleine plaatsje doen we boodschappen in een winkeltje waar je nauwelijks je kont kan keren. De Iberische ham is voortreffelijk. Achteraf blijkt deze streek één van de bekendste Spaanse vogelgebieden te zijn, jammer voor mij en gelukkig voor Marga.

Woensdag 4 mei 2016 Plasencia (Monfragüe)
Het is koud, heel koud. Ik kan Marga niet verleiden om een wandeling in de omgeving te maken. Dus en route. Bed opruimen, ontbijten, toilet maken, stoelen weer vastsjorren en de kabel oprollen, een ritueel wat zich nog vaak zal herhalen. De N502 gaat door een kaal, stenig gebied met dalen en veel waterlopen.
Na Puerto de Pica bereiken we het hoogste punt 1353 meter. Als we weer naar beneden rijden passeren we een oude Romeinse weg. Bij Ramacastanes verlaten we de hoofdweg en komen terecht op de weg naar Plasencia, de CL501, later de EX203. In Villanueva de la Vera houden we halt om boodschappen te doen. We denken dat het een stadje van niks is, maar achter de façade van winkels en moderne huizen ligt een prachtige oude stad met kleine straatjes en huizen met smeedijzeren balkons.  Nog een stukje rijden en rond lunchtijd schieten we een zijweg in en komen terecht op een plek met kurkeiken, een boerin met een ezel en een veldje met geiten, kortom het Spaanse achterland.
Aan de rand van Plasencia bezoeken we een camping die best wel mooi is, maar erg stil. De volgende camping ligt vlakbij het natuurpark de Monfragüe. Een Belgische vrouw zwaait daar de scepter en ze maakt ons attent op de mogelijkheid van een vogelexcursie!
We vinden een mooie plek met aardige buren waarmee we ´s avonds gaan eten.
Zij blijkt een nicht van Gert Helmink te zijn. Het menu del dia kost €37 inclusief een drankje voor 4 mensen. Op de camping zijn veel Zwarte spreeuwen die prachtige geluiden maken.

Villanueva: Koekoek en Bijeneter, Monfragüe: Blauwe ekster, Zwarte spreeuw