Cáceres

Vrijdag 6 mei 2016 Cáceres
Het zal ook eens niet, de lucht is zwaar bewolkt en het regent. We slapen zeker uit tot 9.30 uur, een record. Dan vervolgen we onze reis naar het zuiden. Ik wil Marga stukken laten zien van het Parque Natural de Monfragüe. Bij de Gierenrots is het razend druk. Op weg naar Trujillo passeren we de Rio Tozo, het water ziet wit van de bloeiende Waterlobelia.
Tijdens het bezoek aan Trujillo belanden we op de plaza major met het standbeeld van Pizarro. Hij was één van de conquestadores, geen lekkere jongen dus. Gaan ze hier ook zulke foute beelden opruimen, dan zijn ze nog wel even bezig in Spanje!
Onze eindbestemming van vandaag is Cáceres, maar om daar te komen heeft Marga nog wat spannende witte wegen uitgezocht. In St Marta de Magasca belanden we in een cafétje en daar treffen we Hollandse vogelaars. Wat blijkt, als we deze weg vervolgen moeten we goed op de elektriciteitsleidingen kijken voor de Scharrelaars. We krijgen tapas bij de koffie en het gaat weer regenen, dus we nemen er de tijd voor.
Inderdaad zien we heel wat Scharrelaars. Ook Grote trappen schijnen hier te zitten, maar dan moet je de zandwegen inslaan. In Cáceres belanden we op de camping naast het voetbalstadion. Elke standplaats op de kamping heeft zijn eigen toilet- en wasruimte, wat een luxe. Voordat we ons definitief installeren, gaan we boodschappen doen in de stad.

Trujillo bij Rio Tozo: Roodborsttapuit
St Marta de Magasca: Scharrelaar


Zaterdag 7 mei 2016 Cáceres
Stadswandeling
Met buslijn 5, het is even zoeken naar de halte, gaan we naar de stad. We stappen niet ver van het centrum uit en lopen naar het grote plein. Er is net een festival gaande en de stad staat met vol stalletjes. Na een bezoek aan het VVV, duiken we de oude stad in, daar bezoeken we het museum. Er zijn voorwerpen te zien vanaf de steentijd tot nu en onder het gebouw zijn de Cisternes, de wateropslagkelders. Steden die op de Unesco Werelderfgoedlijst staan zijn mooi gerestaureerd, maar ook weinig levendig.
Om zo’n stad te leren kennen is een mensenleven nodig. We lopen weer terug naar de boomrijke allee met de vele kraampjes. Marga koopt wat chocolade in een zaak die je alleen in Spanje vindt. We missen 2x de bus en eindelijk, een uur later, komen we weer op de camping. Vanuit het voetbalstadion horen we het nodige kabaal. Als ik op onderzoek ga blijkt dat ik voor €2 naar binnen mag. Spanjaarden en voetbal, het is me wat, zelfs als de teams er niets van bakken. ’s Avonds zie ik op de mail dat een goede kennis is overleden.