Monchique (P)

Dinsdag 17 mei 2016
We staan nu voor de keuze, gaan we oostwaarts, naar het bloedhete Andalusië of weer terug naar Portugal. Marga wil graag de westkust van de Algarve zien en Lissabon bezoeken. Dat wordt dus Portugal. Over de kustweg rijden we naar Huelva.
We passeren grote olieraffinaderijen en het havengebied. Dan de snelweg op, de brug over de Rio Guadiana en in Portugal komen we weer op de ons bekende kustweg. Het gebied ten westen van Faro valt tegen. Er is veel bebouwing en industrie. Iets voor Loulé nemen we een kleine zijweg om een mooi plekje te zoeken voor de lunch. Aan de rand van een dorpje, bij een weide vol met bloemen houden we halt.
Na de lunch rijden we verder over de N125. Bij Portimão slaan we af naar het noorden, de bergen in. Het wordt een mooie rit naar Monchique, onderweg zien we heel veel Ooievaars. Vlak voor Monchique keren we om, deze stad bewaren we voor later.
We maken een kleine omweg door Galdas de Monchique, een kuuroord met authentieke bebouwing. Op een terras met uitzicht naar de kust, raken we in gesprek met een jong stel uit Dronten. Ze hadden gisterenavond gegeten voor €100, dat vind ik knap als je dat in Portugal voor elkaar krijgt. We hadden al een groot bord gezien met campismo, daar gaan we op onderzoek uit. Een smal weggetje voert de bergen in, een kleine kloof  en dan een weids uitzicht over een schitterend, door de zon beschenen, dal.
Voor dit uitzicht zijn zeker 12 standplaatsen voor campers beschikbaar. De plek wordt beheerd door een Française en het ziet er keurig uit. In het dal roept de Koekoek. Na het avondeten gaat het hard waaien, dat blijkt vaste prik.

Woensdag 18 mei 2016 Uitstapje naar de kust
Het is prachtig weer, tijd voor een uitstapje naar de kust. Bij de grote steengroeve slaan we linksaf. We rijden nu over de Serra de Monchique. In Casais bezoeken we het dorpje en strijken neer op een terras. Vanaf de nesten onder het dak van het huis er tegenover, vliegen de Huiszwaluwen af en aan.
Een Nederlands stel vertelt enthousiast over hun (elektrische) fietsvakantie. Na Marmelete volgt de lange afdaling naar de kust. De weg naar Ponta de Atalaia is beeldschoon, een rivier baant zich een weg naar zee. De zee is blauw en de witte golven trekken hun spoor. Over een kleine weg rijden we naar het zuiden, de duinvegetatie is een mozaïek van kleuren.
Het volgende uitstappunt is Pontal bij Bodeira. Marga gaat lekker zonnen in een duinpan, ik loop langs het heldere riviertje en het meters hoge duin naar de zee. Weer terug bij de parkeerplaats is Marga in gesprek met mensen uit Doorn.
Ze bezoeken hun dochter die in Spanje en Portugal rondtrekt met een oude bestelauto en kleren maakt. Ze verkoopt ook gekoelde dranken!

Op de terugweg willen we middels een kleine landweg af te steken, maar die missen we.
Dan maar boodschappen doen in Aljezur. Vanavond eten we schelpdieren. De harde wind komt weer opzetten. Inmiddels hebben we 5 nieuwe Franse buren. Onze Brabantse buren, van in de tachtig, hebben vandaag een mooie motorrit gemaakt.

Donderdag 19 mei 2016 Uitstapje naar Lagos
Het uitstapje van gisteren is ons goed bevallen, d.w.z. op een camping gaan staan en tussendoor er op uit. Dat betekent wel dat we het zonnescherm bijna nooit uitrollen. Vandaag staat Lagos op het programma. Aan de boulevard is het moeilijk een parkeerplek te vinden, maar het lukt. Op de boulevard staan veel ronselaars voor boottripjes.
We laten ons verleiden voor een uur durende trip langs de kust. Niet veel later kunnen we aanmonsteren.
We varen de haven uit en zien dat we niet de enigen zijn, het is bijna file varen. Eerlijk is eerlijk, de rotskust is wonderschoon. De gids verteld waar de rotsen op lijken, b.v. op een gezicht of een olifant, het is een soort wolkjes kijken.
Weer terug aan land gaan we niet verder de stad bezoeken. We volgen de weg langs de kust en vinden langs de spoorlijn een rustige plek voor een time out. We rijden verder over kleine weggetjes en lopen soms vast op een golfresort, daarvan zijn er heel wat in deze regio.
Ik weet nog een mooie weg terug de bergen in, helaas missen we een afslag en komen we in Silva terecht. Zo wordt het toch nog een lang stuk rijden. In Monchique rijden we wat rond maar hebben uiteindelijk geen zin om de stad rond te sjokken. In Galdas de Monchique gaan we wel een eind lopen, langs de mineraalwaterbottelarij naar het dorpje. Terug op de camping zie ik een Gekko op het elektriciteitskastje.
Lagos: Holenduif en Kleine torenvalk