Lissabon

Vrijdag 20 mei 2016
Vanaf Monchique nemen we de verkeerde route, het is gaat door een berggebied met geen bebouwing en vreemd genoeg, geen tegenliggers. Wel steekt er een hele lichte Bunzing over. Na Odimira wordt het landbouwgebied weer kleinschalig.
Helaas, blijkt achteraf, laten we Sines links liggen. In Santiago raken we weer het spoor bijster. Uiteindelijk bereiken we de lagune van St André. Het schijnt een vogelrijke plek te zijn en inderdaad, tijdens de lunch onder de schaduw van de dennen zie ik Ibissen overvliegen en een Kleine zwartkop. Op de nabij gelegen camping gaan we polshoogte nemen, nee dus. We rijden door naar landpunt van Tróia. De weg gaat tussen de natte rijstvelden door. Ook hier gaat het mis, we rijden de plaats Tróia in met z’n super de luxe appartementen. Eindelijk vinden we het opstappunt voor de veerpont naar Setúbal.
Door een ongeluk loopt het in Setúbal hopeloos vast. Na ruim een uur komen we op de goede weg, die is mega druk. Bij de enorme brug naar Lissabon raken we in de knoop bij de tolpoortjes, stapvoets rijden we de hoofdstad van Portugal in. Nu gaan we op zoek naar de camping. Van de Tomtom begrijp ik niets, het is doodeng. Het is al laat als we de camping oprijden. Met behulp van een aardige Fransman vinden we een geschikte plek. We zijn moe en hongerig. Helaas is het restaurant bijna dicht, dus dat wordt een karig maal. Wat een dag zeg pfff.

Lagune van St André: Ibis en Kleine zwartkop

Zaterdag 21 mei 2018 Stadswandeling
We staan bij de verkeerde bushalte en missen derhalve bus 714. De volgende is raak en in 45 minuten rijden we naar het centrum. De busrit op zich is al een uitje.
Een gedeelte van Lissabon is in carrés gebouwd met op elk kruispunt een plein. Op één van die pleinen is de eindhalte. Eerst even een bak koffie en een plan maken voor de dag. De historische tramlijnen 15 en 28 zijn overvol, dus gaan we maar lekker lopen. Volgens een van oorsprong Cubaanse, vrouw, haar Duitse man en schoonmoeder, moeten we zeker naar de Marcado. Dat is een overdekte marktplaats waar je ook van alles  kunt eten.
Het kost enige tijd voor je kennis hebt van de rituelen, maar dan scoort Marga een Sushi en ik een stevige Hamburger. Het hoge gedeelte van de stad is zeker interessant en met een Tuktuk bestuurder maken we een prijsafspraak. Voor €20 rijdt hij ons naar hogere regionen. Marga vindt het een mooie stad en dat is het ook, zij het met veel vervallen huizen. Ik denk dat het toerisme te veel is, overal Tuktuks, bussen, trammen etc. Met de bus gaan we via de mooie wijk Bélem terug naar de camping. Tegenover ons in de bus een aardig Italiaans stel met hun zoontje.