Tomar

Zondag  22 mei 2016
Het lukt ons goed om weg te komen uit Lissabon. En dan? Het wordt zoeken naar een weg die noord én oost gaat én geen tolweg is. Marga heeft het er maar druk mee! De route heeft ze goed aangegeven in de wegenatlas, maar waar we wat gezien hebben weet ik niet meer. In ieder geval voor Bombarral zien we bruine borden met de aanduiding dat er boven op de heuvelrug fortificaties zijn. Het stelt niet zoveel voor, het gebied er omheen is bloemrijk natuurgebied en we hebben uitzicht tot aan de Atlantische oceaan.
De rest van de route is zeer bochtig. Bij Villa Nova stuiten we op de Taag. Het dal van de Taag is beeldschoon. Helaas rijden we te ver door voor onze camping, dus dat wordt weer 20 km terug. We komen bij een kleine camping Pelinos, geleid door een jong Nederlands stel. Helaas, er is geen plek op de camping. Echter, na een rondwandeling blijken er gelukkig nog plekken genoeg voor ons formaat camper.
Gewoonte getrouw is er om 17.00 uur een happy hour, maar dat ervaar ik als een bejaarden soos. De camping en de plek zijn verder prima hoor.

Maandag 23 mei 2016 Wandeling door de bossen
Raar eigenlijk, we hebben wel plannen gemaakt voor de heenweg maar niet voor de terugreis en die is net zo belangrijk. Met een bak koffie en kaarten gaan we aan de slag. ’s Middags gaan we een wandeling maken door de bossen in de omgeving.
Het begint al goed met een paar huizen met waakzame honden, gelukkig zitten ze achter een hoog hek. De tocht voert door een Eucalyptusbos, helaas staat Portugal vol met deze, oorspronkelijk Australische, bomen. Dan komen we door een mooi gebied met verlaten huisjes, een helder beekje en bloemenweides.
We moeten weer een heuvel op, Marga houdt het gelukkig goed vol. In de bermen staan Wilde lelies. Uiteindelijk komen we bij de verharde weg en daar raken we het spoor bijster. Dan maar over de weg terug naar het dorpje. Gelukkig is één van de twee cafés open.
’s Avonds gaan we daar het dagmenu eten à €10 de man. We raken aan de praat met een Nederlands stel dat woont in Zwitserland. Het gesprek golft van diep ernstig naar tranen van het lachen. De hartelijke serveerster van café Maximas doet dapper mee en zoent elke vrouw.