Tordesillas & Castrojepiz

Donderdag 26 mei 2016
Vandaag geen bochtige wegen. Eerst over de N17 naar Colorico. In Trancoso maken we een uitstapje naar de oude stad. Over de E802 gaat de tocht naar het noorden, door een landschap dat gevormd is door de ijstijd. Bij Torre de Moncorvo slaan we af naar het oosten.

Bij Fornos twijfelen we, de verkeersborden voor Spanje wijzen naar het zuiden. Gelukkig volgen we ons gevoel en nemen we een kleine witte weg naar het noorden en zo komen we bij Miranda do Douro aan de Spaanse grens. De Rio Douro stroomt hier door een indrukwekkende kloof. Achteraf was het beter geweest op deze plek  te gaan kamperen.

Maar we rijden door. Het landschap is weer Spaans, grootschalig en golvend. In Zamora rijden we dankzij de Tomtom met een enorme omweg naar de plaatselijke camping. Helaas, die lijkt voor eeuwig gesloten. De volgende is 60 kilometer verder in Tordesillas. Naast een populierenbos aan de Duero is een goede plek op deze camping. Bij het restaurant kunnen we eten en gebruikmaken van wifi. ’s Avonds raken we aan de praat met 2 Nederlands stellen die ons goede tips geven voor een vogelgebied en een camping.

Vrijdag 27 mei 2016 Tordesillas – Castrojepiz
Met het vooruitzicht op een gebied met de Grote trap en een fijne camping gaan we vol goede moed op weg. We rijden richting noordoost, naar Benavente. Bij Villalpando slaan we af en daar begint het habitat van de Grote trap. Waarom zitten die vogels daar, ogenschijnlijk is het er niet anders dan de landschappen die we al gezien hebben.
Vooralsnog zien we niets, dan maar eens een onverharde weg in.

Wat een bloemen, dan kleuren de velden paars en dan weer rood! Opeens, zien we er één op een gemaaid veld. Wat een groot beest. Hij/zij loopt van ons weg, iets verder rijden en daar zijn er twee, die gaan als ganzen op de wieken. Uiteindelijk zien we er zeker 50 en zelfs een grote groep van totaal 50 exemplaren. De beesten zijn te schichtig om te baltsen. Wel vinden we nog wat veren op het pad. We rijden weer terug naar de hoofdweg.
Bij zoute meertjes, Salina Grande is het weer prijs. We zien vogels die ik nog nooit eerder zag. Als laatste rijden we naar een verlaten dorp, Otero de Sariregos. Een kerkje en wat vervallen huizen in een ruig gebied maken het tot een unieke plek.
Na dit uitstapje rijden we naar Medina, onderweg zien we veel verlaten dorpen.
Bij een vuilnisbelt zien we tientallen Wouwen. De tocht gaar verder door een grootschalig landschap met graan tot aan de horizon. Via Palencia rijden we richting Burgos.
Bij afslag 40 slaan we af naar het noorden. De tocht gaat verder door een landschap met z.g.n. Tafelbergen tot aan Castrojepiz. Hier waren we getipt over de mooie camping.
Dat is zeker het geval, de plekken zijn goed en we hebben uitzicht op een heuvel met de ruïne van een kasteel. Eénmaal per week roostert de campingbaas schapenbouten op een vuur en dat wordt, voor een schappelijke prijs, ons avondmaal. ’s Avonds wandelen we door een uitgestorven dorpje.
Villalpando aan ZA715, Salina Grande en Otero de Sariregos: Grote Trap, Lachstern, Zwarte spreeuw, Ooievaar, Bruine kiekendief, Lepelaar, Kievit, Bijeneter, Steltkluut, Slobeend, Koereiger, Kokmeeuw, Grijze wouw, Houtduif, Klapekster en Kleine Torenvalk
Castrojepiz, westelijk van Burgos: Putter, Kneu, Groenling, Nachtegaal, Dwergooruil en Tortelduif.

Zaterdag 28 mei 2018 Castrojepiz  Rondrit naar Amaya
Van onze tipgevers uit Tordesillas hadden we meegekregen om het bergdorp Amaya aan te doen. Van af de camping is het één rechte weg naar het noorden. Marga heeft nog een folder meegekregen van de camping met bezienswaardigheden. Melgar Fernamental is er één, na een bezoek aan dit stadje rijden we naar het kanaal van Castrilla, landschappelijk zeer mooi met hier en daar een historische sluiskolk.
Onderweg komen we door een geologisch gebied met glooiende aardlagen en tafelbergen. In Villadiego maken we een rondwandeling omdat de stad bekend is vanwege de arcades. Het is zaterdag en Spaanse mannen maken een rondgang langs alle taberna’s. Bij onze drankjes krijgen we weer spannende tapas geserveerd. Niet ver van onze camping gaat de weg door een poort van de ruïne van het klooster van St Antòn.

In de Refugio erachter ontmoet Marga 2 Groningse meisjes die de boel gaande houden. Een Amerikaanse ‘pelgrim’ gaat liever kamperen op onze camping.
Castrojepiz, westelijk van Burgos: Kalanderleeuwerik met witte randen aan de achterzijde van de vleugels.